Στα Ελληνικά μπορούμε να μιλήσουμε πιο ευγενικά αλλάζοντας τον τόνο μας ή χρησιμοποιώντας φράσεις όπως:

• «Θα μπορούσατε, παρακαλώ;»
• «Θα ήθελα να σας ρωτήσω…»
• «Έχετε την καλοσύνη να…»

Το βασικό ρήμα, όμως, συνήθως παραμένει το ίδιο.

Στα Ιαπωνικά, η ευγένεια μπορεί να αλλάξει όχι μόνο τον τόνο μιας πρότασης, αλλά και την ίδια τη μορφή του ρήματος.

Το ρήμα «πηγαίνω», για παράδειγμα, δεν εκφράζεται πάντα με την ίδια λέξη.

Ανάλογα με το ποιος πηγαίνει και σε ποιον μιλάμε, μπορεί να χρησιμοποιηθεί:

• 行く（iku） — πηγαίνω,
• いらっしゃる（irassharu） — πηγαίνει ένα πρόσωπο που σεβόμαστε,
• 参る（mairu） — πηγαίνω εγώ, μιλώντας ταπεινότερα.

Αυτό το σύστημα ονομάζεται:

敬語（keigo） — τιμητική ή ευγενική γλώσσα

Το 敬語（keigo）δεν είναι απλώς ένας πιο επίσημος τρόπος ομιλίας.

Δείχνει μέσα από τη γλώσσα:

• ποιος μιλά,
• σε ποιον απευθύνεται,
• ποιος εκτελεί την πράξη,
• πόση οικειότητα υπάρχει,
• ποια κοινωνική ή επαγγελματική σχέση συνδέει τα πρόσωπα,
• και πόσο επίσημη είναι η περίσταση.

Τι σημαίνει η λέξη 敬語（keigo）;

Η λέξη 敬語（keigo）αποτελείται από δύο kanji:

• 敬（kei） — σεβασμός, τιμή
• 語（go） — λέξη, γλώσσα

Κυριολεκτικά σημαίνει:

«γλώσσα σεβασμού»

Ωστόσο, δεν χρησιμοποιείται μόνο όταν θαυμάζουμε κάποιον ή τον θεωρούμε προσωπικά ανώτερό μας.

Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να:

• κρατήσουμε την κατάλληλη κοινωνική απόσταση,
• δείξουμε επαγγελματισμό,
• αναγνωρίσουμε τον ρόλο του συνομιλητή,
• αποφύγουμε να ακουστούμε υπερβολικά άμεσοι,
• προσαρμόσουμε τον λόγο μας σε μια επίσημη περίσταση.

Για παράδειγμα, ένας υπάλληλος χρησιμοποιεί συνήθως 敬語（keigo）όταν μιλά σε έναν πελάτη, ακόμη κι αν τον συναντά για πρώτη φορά.

Δεν τον γνωρίζει προσωπικά. Αναγνωρίζει, όμως, τον ρόλο του μέσα στη συγκεκριμένη σχέση.

Πώς δημιουργήθηκε ιστορικά το 敬語（keigo）;

Το 敬語（keigo）δεν δημιουργήθηκε ξαφνικά ως ένας κατάλογος γραμματικών κανόνων.

Αναπτύχθηκε σταδιακά μαζί με την ιαπωνική κοινωνία και τις σχέσεις ιεραρχίας που υπήρχαν:

• στην αυτοκρατορική αυλή,
• στις αριστοκρατικές οικογένειες,
• στις θρησκευτικές κοινότητες,
• στη διοίκηση,
• και αργότερα στο ευρύτερο κοινωνικό και επαγγελματικό περιβάλλον.

Στις παλαιότερες μορφές της ιαπωνικής γλώσσας, η τιμητική έκφραση συνδεόταν έντονα με την κοινωνική θέση ενός ανθρώπου.

Ο τρόπος ομιλίας άλλαζε ανάλογα με το αν το πρόσωπο ήταν μέλος της αυλής, ανήκε στην αριστοκρατία ή βρισκόταν ψηλότερα στην κοινωνική ιεραρχία.

Με την πάροδο του χρόνου, το σύστημα εξελίχθηκε.

Στα σύγχρονα Ιαπωνικά, η επιλογή της κατάλληλης μορφής δεν εξαρτάται μόνο από μια σταθερή κοινωνική τάξη. Εξαρτάται κυρίως από τη σχέση που υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίσταση.

Ο ομιλητής χρειάζεται να σκεφτεί:

• Ποιος μιλά;
• Σε ποιον μιλά;
• Για ποιον μιλά;
• Ποιος εκτελεί την πράξη;
• Ποιος ανήκει στη δική του πλευρά;
• Ποιος βρίσκεται έξω από αυτήν;
• Είναι η περίσταση προσωπική, επαγγελματική ή επίσημη;

Επομένως, το 敬語（keigo）δεν αποτυπώνει απλώς μια γενική κοινωνική ιεραρχία.

Αποτυπώνει τη θέση των ανθρώπων μέσα σε κάθε συγκεκριμένη σχέση.

Γιατί χρησιμοποιείται το 敬語（keigo）σήμερα;

Ένα συχνό λάθος είναι να θεωρούμε ότι το 敬語（keigo）χρησιμοποιείται μόνο επειδή η ιαπωνική κοινωνία είναι ιεραρχική.

Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.

Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για τρεις λόγους.

Για να δείξουμε σεβασμό

Χρησιμοποιούμε διαφορετικό ύφος όταν μιλάμε σε:

• έναν καθηγητή,
• έναν πελάτη,
• έναν προϊστάμενο,
• έναν άγνωστο,
• έναν άνθρωπο μεγαλύτερης ηλικίας,
• ένα πρόσωπο με επίσημο ή επαγγελματικό ρόλο.

Για να κρατήσουμε την κατάλληλη απόσταση

Η ευγενική γλώσσα δεν σημαίνει πάντα ότι ο άλλος είναι κοινωνικά ανώτερος.

Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι δεν υπάρχει ακόμη αρκετή οικειότητα.

Δύο άνθρωποι που γνωρίζονται πρώτη φορά μπορεί να χρησιμοποιούν ευγενικό λόγο για να μη φανούν υπερβολικά άμεσοι.

Για να λειτουργήσει ομαλά η επικοινωνία

Στην εργασία, στα καταστήματα, στις υπηρεσίες και στα επίσημα email, το 敬語（keigo）δείχνει ότι ο ομιλητής:

• κατανοεί τον ρόλο του,
• σέβεται την περίσταση,
• και προσαρμόζει σωστά τη γλώσσα του.

Οι βασικοί τύποι του 敬語（keigo）

Για κάποιον που δεν γνωρίζει καθόλου Ιαπωνικά, η πιο απλή εικόνα είναι η εξής:

尊敬語（sonkeigo）

Το 尊敬語（sonkeigo）είναι η τιμητική γλώσσα.

Χρησιμοποιείται όταν μιλάμε για τις πράξεις ενός προσώπου που θέλουμε να παρουσιάσουμε με σεβασμό.

Με απλά λόγια:

Ανεβάζουμε γλωσσικά τον άλλο.

Αν, για παράδειγμα, ο καθηγητής διαβάζει ένα βιβλίο, μπορούμε να αλλάξουμε το ρήμα «διαβάζω» ώστε να δείξουμε σεβασμό προς τον καθηγητή.

謙譲語（kenjōgo）

Το 謙譲語（kenjōgo）είναι η ταπεινή γλώσσα.

Χρησιμοποιείται όταν μιλάμε για τις δικές μας πράξεις ή για τις πράξεις της δικής μας πλευράς προς κάποιον που σεβόμαστε.

Με απλά λόγια:

Χαμηλώνουμε γλωσσικά τη δική μας πράξη και έτσι δείχνουμε σεβασμό στον άλλο.

Δεν σημαίνει ότι υποτιμούμε τον εαυτό μας.

Σημαίνει ότι παρουσιάζουμε τη δική μας πράξη πιο ταπεινά μέσα στη συγκεκριμένη σχέση.

丁寧語（teineigo）

Το 丁寧語（teineigo）είναι η ευγενική γλώσσα.

Είναι ο τρόπος ομιλίας που χρησιμοποιεί κυρίως:

• です（desu）
• ます（masu）

Για παράδειγμα:

食べる（taberu）
τρώω

食べます（tabemasu）
τρώω, σε ευγενικό ύφος

Το 丁寧語（teineigo）δεν ανεβάζει απαραίτητα κάποιο πρόσωπο ούτε χαμηλώνει τον ομιλητή.

Απλώς κάνει ολόκληρη την πρόταση πιο ευγενική.

Η βασική διαφορά μέσα από ένα απλό παράδειγμα

Ας πάρουμε το ρήμα:

説明する（setsumei suru）
εξηγώ

Απλή ευγενική μορφή

先生が説明します。
Sensei ga setsumei shimasu.

Ο καθηγητής εξηγεί.

Εδώ χρησιμοποιείται το します（shimasu）, επομένως η πρόταση είναι ευγενική.

Δεν έχουμε όμως ειδική τιμητική ή ταπεινή μορφή.

Τιμητική μορφή

先生がご説明になります。
Sensei ga go-setsumei ni narimasu.

Ο καθηγητής εξηγεί.

Η πράξη γίνεται από τον καθηγητή, τον οποίο παρουσιάζουμε με σεβασμό.

Άρα χρησιμοποιούμε 尊敬語（sonkeigo）.

Ταπεινή μορφή

私がご説明します。
Watashi ga go-setsumei shimasu.

Θα σας εξηγήσω εγώ.

Η πράξη γίνεται από εμένα και κατευθύνεται προς ένα πρόσωπο που σέβομαι.

Άρα χρησιμοποιούμε 謙譲語（kenjōgo）.

Πώς σχηματίζεται το 尊敬語（sonkeigo）;

Ένας από τους βασικότερους σχηματισμούς είναι:

お（o）+ βάση του ρήματος + になる（ni naru）

Το になる（ni naru）σημαίνει συνήθως «γίνομαι».

Μέσα σε αυτή τη δομή, όμως, δεν μεταφράζεται κυριολεκτικά.

Ολόκληρος ο σχηματισμός λειτουργεί ως τιμητική μορφή του ρήματος.

Πώς βρίσκουμε τη βάση του ρήματος;

Παίρνουμε τη μορφή του ρήματος με ます（masu）και αφαιρούμε το ます.

Για παράδειγμα:

読む（yomu）
διαβάζω

読みます（yomimasu）
διαβάζω, ευγενικά

読み（yomi）
η βάση του ρήματος

Στη συνέχεια προσθέτουμε:

お + 読み + になる

και σχηματίζουμε:

お読みになる（o-yomi ni naru）

τιμητική μορφή του «διαβάζω»

Παράδειγμα

先生はこの本をお読みになります。
Sensei wa kono hon o o-yomi ni narimasu.

Ο καθηγητής θα διαβάσει αυτό το βιβλίο.

Δεν σημαίνει κυριολεκτικά ότι «ο καθηγητής γίνεται ανάγνωση».

Το お読みになる（o-yomi ni naru）λειτουργεί συνολικά ως τιμητική μορφή του ρήματος 読む（yomu）.

Πότε χρησιμοποιούμε お（o）και πότε ご（go）;

Σε γενικές γραμμές:

• το お（o）χρησιμοποιείται συχνότερα με λέξεις ιαπωνικής προέλευσης,
• το ご（go）χρησιμοποιείται συχνότερα με λέξεις κινεζικής προέλευσης.

Παραδείγματα με お（o）

読む（yomu）
διαβάζω

お読みになる（o-yomi ni naru）
διαβάζω, τιμητικά

待つ（matsu）
περιμένω

お待ちになる（o-machi ni naru）
περιμένω, τιμητικά

帰る（kaeru）
επιστρέφω

お帰りになる（o-kaeri ni naru）
επιστρέφω, τιμητικά

Παραδείγματα με ご（go）

説明する（setsumei suru）
εξηγώ

ご説明になる（go-setsumei ni naru）
εξηγώ, τιμητικά

利用する（riyō suru）
χρησιμοποιώ

ご利用になる（go-riyō ni naru）
χρησιμοποιώ, τιμητικά

確認する（kakunin suru）
ελέγχω

ご確認になる（go-kakunin ni naru）
ελέγχω, τιμητικά

Ο κανόνας αυτός είναι χρήσιμος, αλλά δεν είναι απόλυτος.

Υπάρχουν καθιερωμένες εκφράσεις που χρειάζεται να μαθαίνονται ως σύνολα.

Πώς σχηματίζεται το 謙譲語（kenjōgo）;

Ένας από τους βασικότερους σχηματισμούς είναι:

お（o）+ βάση του ρήματος + する（suru）

Στην ευγενική μορφή, το する（suru）γίνεται:

します（shimasu）

Παράδειγμα με ρήμα ιαπωνικής προέλευσης

持つ（motsu）
κρατώ, μεταφέρω

持ちます（mochimasu）

持ち（mochi）

お持ちします（o-mochi shimasu）

荷物をお持ちします。
Nimotsu o o-mochi shimasu.

Θα μεταφέρω τις αποσκευές σας.

Η πράξη γίνεται από τον ομιλητή προς όφελος του άλλου προσώπου.

Για αυτό παρουσιάζεται με ταπεινότερο τρόπο.

Παράδειγμα με ご（go）

案内する（annai suru）
καθοδηγώ, ξεναγώ

ご案内します（go-annai shimasu）
θα σας καθοδηγήσω

教室までご案内します。
Kyōshitsu made go-annai shimasu.

Θα σας οδηγήσω μέχρι την αίθουσα.

尊敬語 και 謙譲語: Η διαφορά με μία ερώτηση

Πριν επιλέξουμε μορφή, χρειάζεται να ρωτήσουμε:

Ποιος κάνει την πράξη;

Αν την κάνει το πρόσωπο που σεβόμαστε

Χρησιμοποιούμε συνήθως 尊敬語（sonkeigo）.

先生がお読みになります。
Sensei ga o-yomi ni narimasu.

Ο καθηγητής διαβάζει.

Αν την κάνουμε εμείς προς το πρόσωπο που σεβόμαστε

Χρησιμοποιούμε συνήθως 謙譲語（kenjōgo）.

私がお持ちします。
Watashi ga o-mochi shimasu.

Θα το μεταφέρω εγώ για εσάς.

Οι δύο σχηματισμοί μοιάζουν, αλλά έχουν αντίθετη κατεύθυνση:

• お／ご〜になる（o/go-… ni naru）τιμά την πράξη του άλλου,
• お／ご〜する（o/go-… suru）παρουσιάζει ταπεινότερα τη δική μας πράξη.

Γιατί ορισμένα ρήματα αλλάζουν εντελώς;

Το 敬語（keigo）δεν σχηματίζεται πάντα με τους γενικούς τύπους:

• お／ご〜になる（o/go-… ni naru）
• お／ご〜する（o/go-… suru）

Μερικά από τα συχνότερα ρήματα της ιαπωνικής γλώσσας απέκτησαν ιστορικά δικές τους καθιερωμένες τιμητικές και ταπεινές μορφές.

Αυτό συμβαίνει κυρίως με βασικά ρήματα, όπως:

• πηγαίνω,
• έρχομαι,
• λέω,
• βλέπω,
• τρώω,
• κάνω,
• βρίσκομαι.

Επειδή αυτά τα ρήματα χρησιμοποιούνταν διαρκώς σε κοινωνικές και επίσημες περιστάσεις, οι ξεχωριστές μορφές τους διατηρήθηκαν μέσα στη γλώσσα.

Τα βασικότερα ρήματα που αλλάζουν εντελώς

Απλό ρήμα	Σημασία	尊敬語（sonkeigo）	謙譲語（kenjōgo）
する（suru）	κάνω	なさる（nasaru）	いたす（itasu）
言う（iu）	λέω	おっしゃる（ossharu）	申す（mōsu）・申し上げる（mōshiageru）
行く（iku）	πηγαίνω	いらっしゃる（irassharu）	参る（mairu）
来る（kuru）	έρχομαι	いらっしゃる（irassharu）	参る（mairu）
いる（iru）	βρίσκομαι	いらっしゃる（irassharu）	おる（oru）
見る（miru）	βλέπω	ご覧になる（goran ni naru）	拝見する（haiken suru）
食べる（taberu）	τρώω	召し上がる（meshiagaru）	いただく（itadaku）
飲む（nomu）	πίνω	召し上がる（meshiagaru）	いただく（itadaku）
聞く（kiku）	ακούω, ρωτώ	—	伺う（ukagau）
訪ねる（tazuneru）	επισκέπτομαι	—	伺う（ukagau）
会う（au）	συναντώ	—	お目にかかる（ome ni kakaru）
知っている（shitte iru）	γνωρίζω	ご存じだ（gozonji da）	存じている（zonjite iru）
くれる（kureru）	μου δίνει	くださる（kudasaru）	—
もらう（morau）	λαμβάνω	—	いただく（itadaku）

Γιατί δεν πρέπει να μεταφράζουμε κάθε λέξη κυριολεκτικά;

Για κάποιον που δεν γνωρίζει Ιαπωνικά, μορφές όπως:

お読みになる（o-yomi ni naru）

ή:

お持ちする（o-mochi suru）

μπορεί να φαίνονται σαν να αποτελούνται από πολλές ξεχωριστές λέξεις που πρέπει να μεταφραστούν μία προς μία.

Στην πράξη, όμως, πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ενιαία γραμματικά μοτίβα.

Το お（o）δεν μεταφράζεται πάντα ξεχωριστά.

Το になる（ni naru）δεν σημαίνει εδώ κυριολεκτικά «γίνομαι».

Ολόκληρο το:

お〜になる（o-… ni naru）

λειτουργεί ως τιμητική μορφή.

Αντίστοιχα, το:

お〜する（o-… suru）

λειτουργεί ως ταπεινή μορφή.

Η συνολική λειτουργία της έκφρασης είναι σημαντικότερη από την κατά λέξη μετάφραση.

Το συχνότερο λάθος: Η διπλή ευγένεια

Όταν ένα ρήμα βρίσκεται ήδη σε τιμητική μορφή, συνήθως δεν χρειάζεται να προσθέσουμε και δεύτερο τιμητικό σχηματισμό.

Για παράδειγμα:

読む（yomu）
διαβάζω

お読みになる（o-yomi ni naru）
τιμητική μορφή

Η μορφή:

お読みになられる（o-yomi ni narareru）

συνδυάζει δύο διαφορετικούς τιμητικούς μηχανισμούς και θεωρείται γενικά περιττή διπλή ευγένεια.

Αντίστοιχα, το おっしゃる（ossharu）είναι ήδη η τιμητική μορφή του 言う（iu）.

Δεν χρειάζεται να προσπαθήσουμε να το μετατρέψουμε ξανά σε τιμητικό τύπο.

Όταν υπάρχει ήδη ειδικό ρήμα, χρησιμοποιούμε συνήθως αυτό.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε 尊敬語（sonkeigo）για τον εαυτό μας;

Όχι.

Το 尊敬語（sonkeigo）χρησιμοποιείται για να παρουσιάσουμε με σεβασμό τις πράξεις κάποιου άλλου.

Δεν το χρησιμοποιούμε για να εξυψώσουμε τις δικές μας πράξεις.

Για παράδειγμα, δεν χρησιμοποιούμε το:

ご説明になる（go-setsumei ni naru）

για να πούμε:

«Θα εξηγήσω εγώ.»

Για τη δική μας πράξη χρησιμοποιούμε:

ご説明する（go-setsumei suru）

ή, σε ευγενική μορφή:

ご説明します（go-setsumei shimasu）

Είναι το 敬語（keigo）απλώς «πολύ επίσημα Ιαπωνικά»;

Όχι ακριβώς.

Το 敬語（keigo）χρησιμοποιείται συχνά σε επίσημες περιστάσεις, αλλά ο βασικός του ρόλος είναι να δείχνει τη σχέση μεταξύ των προσώπων.

Ας συγκρίνουμε:

先生が来ます。
Sensei ga kimasu.

Ο καθηγητής έρχεται.

先生がいらっしゃいます。
Sensei ga irasshaimasu.

Ο καθηγητής έρχεται.

Η βασική πληροφορία είναι ίδια.

Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος με τον οποίο ο ομιλητής παρουσιάζει τον καθηγητή.

Στη δεύτερη πρόταση δείχνει μεγαλύτερο σεβασμό προς το πρόσωπό του.

Χρειάζεται ένας αρχάριος να μάθει 敬語（keigo）;

Ένας αρχάριος δεν χρειάζεται να αποστηθίσει από την πρώτη ημέρα όλα τα ειδικά ρήματα και όλους τους σχηματισμούς.

Χρειάζεται, όμως, να καταλάβει από νωρίς ότι στα Ιαπωνικά η ευγένεια δεν λειτουργεί ακριβώς όπως στα Ελληνικά.

Μια φυσική σειρά εκμάθησης είναι:

1. οι απλές μορφές των ρημάτων,
2. οι μορφές です（desu）και ます（masu）,
3. η διάκριση ανάμεσα στο απλό και το ευγενικό ύφος,
4. το 尊敬語（sonkeigo）,
5. το 謙譲語（kenjōgo）,
6. τα συχνότερα ειδικά ρήματα.

Με αυτόν τον τρόπο, το 敬語（keigo）δεν μοιάζει με έναν τεράστιο κατάλογο άσχετων τύπων.

Αποτελεί το επόμενο επίπεδο ενός συστήματος που ο μαθητής έχει ήδη αρχίσει να κατανοεί.

Συμπέρασμα

Το 敬語（keigo）δεν είναι απλώς ένας τρόπος να ακούγονται τα Ιαπωνικά πιο επίσημα.

Είναι ένα γλωσσικό σύστημα που δείχνει:

• ποιος μιλά,
• ποιος εκτελεί την πράξη,
• προς ποιον κατευθύνεται,
• ποια σχέση υπάρχει ανάμεσα στα πρόσωπα,
• και πόση κοινωνική απόσταση θέλει να διατηρήσει ο ομιλητής.

Οι τρεις βασικές κατηγορίες είναι:

• 尊敬語（sonkeigo） — τιμάμε γλωσσικά την πράξη του άλλου,
• 謙譲語（kenjōgo） — παρουσιάζουμε ταπεινότερα τη δική μας πράξη,
• 丁寧語（teineigo） — κάνουμε συνολικά τον λόγο πιο ευγενικό.

Για πολλά ρήματα χρησιμοποιούνται οι σχηματισμοί:

• お／ご〜になる（o/go-… ni naru）για το 尊敬語,
• お／ご〜する（o/go-… suru）για το 謙譲語.

Ορισμένα πολύ συχνά ρήματα, όμως, αλλάζουν εντελώς:

• 行く（iku）→ いらっしゃる（irassharu）／参る（mairu）
• 言う（iu）→ おっしゃる（ossharu）／申す（mōsu）
• 見る（miru）→ ご覧になる（goran ni naru）／拝見する（haiken suru）
• 食べる（taberu）→ 召し上がる（meshiagaru）／いただく（itadaku）

Το σημαντικότερο δεν είναι να αποστηθίσουμε απλώς τις μορφές.

Είναι να καταλάβουμε την ερώτηση που βρίσκεται πίσω από ολόκληρο το σύστημα:

Ποιος κάνει την πράξη και ποιο πρόσωπο θέλω να δείξω ότι σέβομαι;

Θέλεις να καταλαβαίνεις τη λογική πίσω από την ιαπωνική γλώσσα;

Στο Kotoba δεν αντιμετωπίζουμε τη γραμματική ως έναν κατάλογο τύπων που πρέπει απλώς να αποστηθίσεις.

Εξετάζουμε:

• πώς δημιουργήθηκε μια γλωσσική μορφή,
• γιατί χρησιμοποιείται,
• τι δείχνει για τη σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους,
• και πώς ακούγεται σε μια πραγματική συνομιλία.

📩 Γράψου δωρεάν στο newsletter του Kotoba για να λαμβάνεις:

• κατανοητές αναλύσεις ιαπωνικής γραμματικής,
• άρθρα για τη γλώσσα και την κουλτούρα,
• πρακτικές φράσεις καθημερινής επικοινωνίας,
• ταξιδιωτικούς οδηγούς για την Ιαπωνία,
• νέο και αποκλειστικό εκπαιδευτικό υλικό.

Γιατί για να μάθεις πραγματικά μια γλώσσα, δεν αρκεί να γνωρίζεις τι λέγεται. Χρειάζεται να καταλάβεις γιατί λέγεται με αυτόν τον τρόπο.

Συχνές ερωτήσεις

Τι σημαίνει 敬語（keigo）;

Το 敬語（keigo）σημαίνει «τιμητική ή ευγενική γλώσσα». Είναι το σύστημα με το οποίο τα Ιαπωνικά εκφράζουν σεβασμό, κοινωνική απόσταση και τις σχέσεις μεταξύ των προσώπων.

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο 尊敬語 και το 謙譲語;

Το 尊敬語（sonkeigo）τιμά τις πράξεις του άλλου προσώπου. Το 謙譲語（kenjōgo）παρουσιάζει ταπεινότερα τις δικές μας πράξεις προς ένα πρόσωπο που σεβόμαστε.

Τι είναι το 丁寧語（teineigo）;

Το 丁寧語（teineigo）είναι ο συνηθισμένος ευγενικός τρόπος ομιλίας που χρησιμοποιεί κυρίως τα です（desu）και ます（masu）.

Γιατί ορισμένα ρήματα αλλάζουν εντελώς;

Ορισμένα πολύ συχνά ρήματα απέκτησαν ιστορικά καθιερωμένες τιμητικές και ταπεινές μορφές. Για αυτό δεν ακολουθούν πάντα τους γενικούς σχηματισμούς お〜になる και お〜する.

Πρέπει ένας αρχάριος να μάθει όλα τα ρήματα του 敬語;

Όχι από την αρχή. Πρώτα χρειάζεται να καταλάβει τη βασική λογική του συστήματος και στη συνέχεια να μάθει σταδιακά τις συχνότερες ειδικές μορφές.

Προτεινόμενα internal links

Μέσα στο άρθρο θα έβαζα συνδέσμους προς:

• Αξίζει να μάθεις ιαπωνικά το 2026;
• Μαθήματα Ιαπωνικών online
• Εγγραφή στο newsletter του Kotoba
• Άρθρα για την ιαπωνική γλώσσα και κουλτούρα